Voorbij…

Share This:

Voorbij…

Marlieske in Droomland, zo heette het pianoboekje van Folk Dean waar ik vroeger quatre-mains uit speelde met mijn broer, een dierbare herinnering.
Het eerste stukje heette Goede Nacht.
Tsja, een goede nacht is hier in Amstelveen onder de aanvliegroute van Schiphol alleen maar mogelijk met je ramen dicht.
Sinds ik hier woon, droom ik dan ook niet van een PoppenfeestElfendans of Kaboutermars, zoals Marlieske deed. Nee, al twintig jaar komt regelmatig de droom terug dat hier meerdere vliegtuigen boven het huis vliegen en dat ze verderop brandend naar beneden vallen. Hoeveel kilometers ik niet in mijn dromen heb gefietst om te kijken waar ze waren neergestort!

Gisteravond dacht ik: ‘Een zwoele nacht, een open raam.’
Fout. Om vijf uur ‘s morgens dacht die Boeing: ‘Een mijl of acht: de landingsbaan.’

Mijn broer was vroeger een handige knutselaar. Van een stevige tak, wat touw en een stukje ouwe fietsband maakte hij een perfecte katapult.
Ik viel weer in slaap en droomde over het een na laatste liedje in mijn quatre-mains boekje: Feest in Droomland. De katapult was buitenproportioneel groot en moest met twee personen worden bediend. Mijn broer zat dit keer niet naast mij achter de piano, maar stond achter de katapult. Een stukje bestrating dat ik ooit had meegenomen van de Dam kwam keigoed van pas. Net zoals destijds op de toetsen, waren we ook nu erg trefzeker: we mikten op de buik. Het vliegtuig zwalkte wiebelig verder en maakte een noodlanding in het Amsterdamse Bos.
Tevreden draaide ik me om in bed. Het vliegtuiglawaai was voorlopig, de laatste titel in mijn quatre-mainsboekje zegt het al, Voorbij

Tooske Hinloopen – 23 juni 2016

Op mijn andere website staan ook verhalen over muziek:

Grootvaders Klok

GershwinPrelude

Novelette – Poulenc

Mendelssohn – Frühlingslied

Romance Anonime voor gitaar