Botsing

Share This:

Botsing

Voor een optreden word ik wel eens gevraagd om een elektrische piano mee te nemen. De meeste mensen gaan ervanuit dat ik een auto heb, maar ik doe alles met openbaar vervoer.

Voor het pianotransport heb een hondje gemaakt: plankje met twee zwenk- en twee bokwielen eronder, piano erop, standaard opgevouwen erboven, fietsspinnetjes eromheen en een touwtje om alles achter me aan te trekken.

Laatst moest ik de piano meenemen om te spelen op een receptie in Amsterdam-West.
Eerst met de metro naar Centraal en vanaf daar de bus.
Ik sjorde mijn vrachtje van twintig kilo de bus in, sleepte de piano naar het rolstoelplekje en nam plaats op de klapstoel.
Op de terugweg merkte ik hoe onoverzichtelijk de bushalte tegenover het Centraal Station was. Het is onduidelijk waar je mag lopen zonder een bus over je heen te krijgen: geen zebrapad, geen voetgangerslicht. Wel tramrails, waar je voor op moet passen met wielen.
Ik stak snel over maar had te laat in de gaten dat de piano tegen een opstaande stoeprand zou botsen. De Jaguar die in volle vaart langsreed schampte mijn instrument.
Beduusd staarde ik naar mijn wiebelende broodwinning en ik besefte: mijn piano is aangereden.

Tooske Hinloopen, 25 juni 2016

Op mijn andere website staan ook verhalen over muziek:

GershwinPrelude

Novelette – Poulenc

Mendelssohn – Frühlingslied

Romance Anonime voor gitaar