Crisis

Share This:

Crisis

‘Is het normaal, dat kinderen niet studeren thuis?’
Ik zat in de tuin met Susette, een collega-vriendin die blokfluitles gaf op een muziekschool in de regio.
‘Ach, Shimna,’ zuchtte Susette, ‘dat heb ik helemaal losgelaten.’
‘O, dus dat mijn pianoleerlingen niks uitvoeren ligt niet aan mij,’ viste ik naar bevestiging.
‘Welnee joh,’ Susette grinnikte, ‘de meeste leerlingen doen thuis nauwelijks iets. Als ik me daar druk om ging maken, dan had ik ook geen leven meer.’
‘En geen werk,’ vulde ik aan.
‘Precies,’ zei Susette.
Ik pakte mijn glaasje rosé, leunde lui achterover en plantte mijn voeten op het tuintafeltje voor meer comfort.
‘Ik sta er vaak verbaasd van,’ zei ik, terwijl ik een dikke slak door de avonddauw zag kruipen, ‘dat kinderen voor zóveel geld zó weinig hoeven doen.’
De slak deed ook niet veel, maar in elk geval meer dan de gemiddelde leerling, hij boekte vooruitgang en was al bijna bij mijn studiodeur.
‘Ik zet gewoon de knop om,’ zei Susette, ‘ik laat ze gewoon hun huiswerk een paar keer doorspelen en dan is de les weer voorbij.’
‘Ik wou dat ik dat kon,’ gromde ik, terwijl ik mezelf overeind hees om de slak met mijn slipper terug te duwen naar het gras.
Susette grinnikte: ‘Jij hebt meer talent voor het uitschrijven van rekeningen.’
‘Daar ben ik inderdaad onwaarschijnlijk goed in.’
‘Merk jij veel van de crisis?’
‘Crisis? Nee, ook niet van de alcohol trouwens,’ zuchtte ik en slofte naar de koelkast om een nieuwe fles rosé aan te rukken.

13 juni 2016 Tooske Hinloopen

(Visited 19 times, 1 visits today)